எங்கிருந்தோ வந்த ஒரு சினிமா பக்திப் பாடலைக் கேட்டார் அந்த அன்பர். அவர் பெரும் மகானான மதுரானந்த சுவாமிகளிடம், "சுவாமிஜி, இந்தப் பாடல் உங்களுக்குப் பிடித்திருக்கிறதா?" என்று கேட்டார். 

சுவாமிகளோ தெய்வச் சிந்தனையில் மூழ்கி இருந்தார். சுவாமிகள் அந்தப் பாடலை ரசிக்கிறார் என்று நினைத்த அன்பர் அடுத்த பாடலையும் கேட்டு, "சுவாமிஜி, இந்த இரண்டில் எது உங்களுக்குப் பிடித்திருக்கிறது?" என்று கேட்டார். 

ஆழ்வார்களையும் நாயன்மார்களையும் பக்தியோடு போற்றிய சுவாமி மதுரானந்தர் அந்த அன்பரின் அறியாமையைக் கண்டு, "தம்பி, முதல் பாடல் முடிந்து அடுத்த பாடல் ஆரம்பிக்கும் முன் உள்ள அமைதியான இடைவெளி இருக்கிறதே... அந்த கேப்தான் மிக அருமை" என்றார்.

ஆழ்வார்களின் பக்திக்கும் திரைப்படப் பாடலாசிரியர்களின் எழுத்துக்கும் உள்ள பெரிய வித்தியாசத்தை, இடைவெளியை அந்த அன்பருக்கு சுவாமிகள் புரிய வைத்தார்.

சுவாமிகள் குறிப்பிட்ட இடைவெளி என்பது கவனிக்கத்தக்கது.  இறைவனுடனான நமது பக்தியில்கூட பல தேவையற்ற பள்ளங்களும் இடைவெளிகளும் வெற்றிடங்களும் உள்ளன.

நமது சனாதன தர்மமான இந்து மதத்தில் ஜப சாதனை என்பது மிக முக்கியமானது. ஒரு நாமம் ஜபிப்பதற்கும் அடுத்த நாமம் ஜபிப்பதற்கும் இடையே உள்ள நேர இடைவெளியில், வெற்றிடத்தில் ஏராளமான எண்ணங்கள் ஓடும். ஆசைகள் குதிக்கும். ஜபத்தைக்கூட எந்திரகதியில் ஜபிக்க வைக்கும்.

பார்த்தது, கேட்டது, படித்தது, அனுபவித்தது என்று எண்ணற்ற நல்ல சிந்தனைகள் வரும். தீய எண்ணங்களும் மனதை ஆக்கிரமிக்கும். 

இந்த வெற்றிடமான இடைவெளியை எதனால் நிரப்புவது? எப்படி நிரப்புவது என்பதில்தான் ஜபத்தின் சூட்சுமம் அடங்கியுள்ளது. அதைப் பொருத்தே ஆண்டவனுடனான நமது தொடர்பின் ஆழம் தெரிய வரும். பல நேரங்களில் ஜபிக்கும்போது உணர்வும் ஆர்வமும் இல்லாமல் தெய்வத்துடான தொடர்பு எல்லைக்கு வெளியே இருந்து விடுகிறோம்.

மந்திரத்தை ஜபிக்கும்போது கட்டுக்கடங்காமல் எண்ணங்கள் வந்தால், சலிப்பான எண்ணங்கள் மேலோங்கினால் மனதின் சக்தி விரயமாகும். எதிர்மறைச் சிந்தனைகள் மனதை ஆக்கிரமிக்கும்பொழுது நாம இடைவெளி அதிகரிக்கும். ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாமல் ஜபத்தில் தொய்வு ஏற்படும்.

பகவான் கண்ணனுக்கு இடையன் என்ற ஒரு பெயர் உண்டு. இடைச்சாதி என்பார் பாரதியார். இடையன் என்றால் மாடு மேய்ப்பவன் என்று பொருள். இடையன் - இடைவெளியை நீக்குபவன் என்ற மற்றொரு பொருளும் உள்ளது. அந்த இடையனின் அருளைக் கொண்டே இடைவெளியை நிரப்புபவர்களுக்கு இடைஞ்சலே இல்லை.

ஒரு மந்திரத்திற்கும் அடுத்த மந்திரத்திற்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியைப்

பக்தியுடன் - பிரேமையுடன் - நம்பிக்கையுடன் நிரப்பினால் நாம இடைவெளி குறையும். 

ஜபிக்கும் போதும் சுயநலமில்லாமல் ஜபிப்பது மிக அவசியம். எனது ஜபம் எனக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறதா என்பது முக்கியமல்ல. நான் ஜபிப்பது இறைவனுக்குப் பிடித்திருக்கிறதா? என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். 

"மனோ ப்ரஹ்மம் இதி உபாஸீத, இதி அத்யாத்மம் - மனதை பிரம்மம் என்று உபாசனை செய்ய வேண்டும். இது அத்யாத்ம சாதனை" என்கிறது சாந்தோக்கிய உபநிஷதம்.

கட்டாந்தரையாகவும் தாறுமாறாகவும் உள்ள மனதை ஏர் பூட்டி உழுதால் உன்னதமான ஆன்மீகப் பயிர் விளையும். அதற்கு முன் களைகள் வேகமாக வெளியே வரும். களைகளையும் எருவாக்கும் திறமைதான் ஜப சாதனை.

ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தில் ஓர் அருமையான காட்சி. காட்டில் ரிஷிகள் சிவலிங்கத்தை பூஜிக்கிறார்கள். அப்போது சேட்டை பிடித்த நளன் என்ற வானரன் அவற்றை எடுத்துக் கடலில் போட்டுவிடுவான். லிங்கங்கள் கடலில் மூழ்கிவிடும். 

வானரத்தைச் சபித்தால் தங்களுடைய தவசக்தி குறையும். அதே சமயத்தில் நளனும் திருந்த வேண்டும் என்று நினைத்த ரிஷிகள், நீ இனி எதைக் கடலில் போட்டாலும், அது மூழ்காது, மிதக்கும் என்று கூறிவிட்டார்கள். 

ஸ்ரீராமர் சீதாபிராட்டியை மீட்க இலங்கைக்குச் செல்வதற்காகக் கடலில் பாலம் கட்ட நினைத்தார். அவர் நினைத்தால் அம்புகளைக் கொண்டே பாலம் கட்டி இலங்கையை நொடியில் அடைந்திருக்க முடியும். ஆனால் அவர் அப்படிச் செய்யவில்லை. தமது பக்தர்களுடன் சேர்ந்து காரியமாற்றுவதில் பகவானுக்கும் திருப்தி அல்லவா? 

அதன்படி, வானர சேனை ராமருக்காகப் பாலம் கட்டியது. வானரங்கள் பாறைகள் மற்றும் மரங்களைக் கொண்டு வர, அவற்றை நளன் கடலில் தூக்கிப் போடுவான்.  ரிஷிகள் தந்த சாபத்தின் காரணமாக அவை மிதந்தன. 

இந்த வரலாற்று உண்மையின் மூலம், பகவத் கைங்கரியத்தில் ஈடுபடும் போது, இறைவனுக்காக உழவாரப் பணி செய்யும்போது, சுவாமி விவேகானந்தர் கூறும் நரசேவையில் நாராயணனுக்குத் தொண்டு செய்யும்போது ஒருவருக்குள்ள சாபமும் வரமாக மாறுவதைப் பார்க்கிறோம்.

நளன் போட்ட பாறைகள் அங்கும் இங்குமாக இருந்ததால், அதில் வானர சேனை நடக்க முடியவில்லை.

அப்போது ஸ்ரீராமர் ஆஞ்சநேயரைப் பார்த்து அருளினார். ராமரின் அனுக்கிரகத்தைப் பெற்ற ஆஞ்சநேயர், மிதந்த கற்களின் மீது ராம், ராம் என எழுதினார். நளனைக் கொண்டு அவற்றை மீண்டும் கடலில் இடச் செய்தார். 

தாறுமாறாக மிதந்த கற்கள் உடனே ஒழுங்காகச் சேர்ந்தன. ஒரு பாறைக்கும் அடுத்த பாறைக்கும் இடையில் இருந்த இடைவெளியில் ராம பிரேமை புகுந்தது. சிதறிக் கிடந்த எண்ணங்கள் சேர்வது போல் பாறைகள் ஒன்று திரட்டப்பட்டன. வானர சேனை அதன் வழியே வெற்றிகரமாகச் சென்றது.

சிதறிய பாறைகளை ராமநாமம் சீர் செய்ததைப் போல் சிதறிக் கிடக்கும் நம் எண்ணங்களைச் சீராக்கி, நமக்கும் இறைவனுக்கும் உள்ள இடைவெளியைக் குறைக்கும் சக்தி ராமநாமத்திற்கு உண்டு. முறையாக சித்த குருவிடமிருந்து பெறும் எல்லா மந்திரங்களுக்கும் அந்தச் சக்தி உண்டு.

அப்படிப்பட்ட நாமத்தை நாம் ஜபிக்கிறோம் என்ற ஆழ்ந்த நம்பிக்கை ஒருவருக்கு இருக்க வேண்டும். நாம இடைவெளியில் பக்தியும் இறை நம்பிக்கையும் முழு கவனமும் இருந்தால் நமக்குள் ஆனந்தம் ஊற்றெடுக்கும். ஒவ்வொரு நாமத்தையும் அவசர கதியில் சொல்லாமல் கடவுளைத் தவிர வேறு கதி இல்லை என்ற மனநிலையில் நாமத்தைச் சொல்ல வேண்டும்.

அவ்வாறு சொல்லி முடித்ததும் "பகவானே, நான் சொல்லும் நாமம் உனக்குப் பிடித்திருக்கிறதா? உனக்கு இது சந்தோஷத்தைத் தருகிறதா?" என்பதைக் கேட்டு ஜபியுங்கள். எல்லாம் வல்ல பரம்பொருள்  பிரியமுடன் வந்து அமர்வார், நம்முடன் உரையாட!

ஆறுதலுக்காகவும் அரவணைப்பிற்காகவும் யார் யாரிடமோ சென்று அல்லல்படுவதைவிட ஆண்டவரிடம் செல்வது அதி உத்தமம் அல்லவா!

சுவாமி விவேகானந்தருக்கும் தமிழகத்திற்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு அல்லவா?

ஆம், தமிழகத்தால் சுவாமிஜிக்குப் பெரும் புகழ் கிடைத்தது; சுவாமிஜியால் தமிழகம் மேலும் மெருகடைந்தது.

தனிமனிதனை உயர்த்தும், நாட்டை நிர்மாணம் செய்யும் சுவாமி விவேகானந்தரின் மிகச் சிறந்த கருத்துகள் யாவும் தமிழகத்தில் கூறப்பட்டவையே. 'எழுந்திருங்கள்; விழித்துக் கொள்ளுங்கள்; லட்சியத்தை அடையும் வரை நில்லாது செல்லுங்கள்" என்பது சுவாமி விவேகானந்தரின் ஒரு மந்திர வாக்கியம். அது உரைக்கப்பட்டது கும்பகோணத்தில்தான்.

அண்மையில் 125 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு எங்கு சுவாமிஜி இந்த மந்திரவாக்கியத்தை உலகிற்காக மொழிந்தாரோ, அதே இடத்தில் - கும்பகோணம் தி போர்ட்டர் டவுன்ஹாலில் 2022- ஆம் ஆண்டு அவரது ஏழு அடி திருவுருவ வெண்கலச் சிலை நிறுவப்பட்டது.

தகவல் தொழில்நுட்பம் சமய வாழ்க்கைக்குப் பொருந்துமா?

நுட்பம் எங்கிருந்தாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் நுணுக்கம் வேண்டியதுதான். தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் வாழ்க்கையின் உயர்ந்த விஷயங்களைச் சாதிக்க முடிகிறது என்றால் அதை ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும். தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் இன்று நாம் நாட்டின் எந்தப் பகுதியில் இயற்கைச் சீற்றம் ஏற்பட்டாலும் அங்குள்ள சூழ்நிலையை உடனே ஆராய்ந்து மக்களுக்கு விரைவாகச் சேவையாற்ற முடிகிறது.

தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியைச் சரியாகப் பயன்படுத்துவதில் ஸ்ரீராமகிருஷ்ண மடம் முன்னணியில் பணி செய்து வருகிறது. சமீபத்தில் சென்னை, ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண மிஷன் மாணவர் இல்லத்தில் அரசுப் பள்ளி மாணவர்கள் ரோபோ பற்றிய தொழில்நுட்பத்தைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக, சிறப்பாக ஒரு பஸ் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அதன் மூலம் சென்னையில் உள்ள அரசுப் பள்ளி மாணவர்களுக்கும் ரோபோ பற்றிய அறிவு, கட்டணம் இல்லாமல் வழங்கப்படுகிறது.