RAMAKRISHNA MATH, THANJAVUR - Blog

அலெக்சாண்டர் கற்ற பாடமும் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர் கற்பித்த பாடமும்

Tue, 26 May 2026 17:59:13 +0530

ஓம்சக்தி மாத இதழில் மே, 2026-இல் வெளிவந்த சுவாமி விமூர்த்தானந்தர் எழுதிய கட்டுரை இது.

This Article written by Swami Vimurtananda appeared in Omsakthi on May, 2026.

உலகை வென்றதாக நம்பியவர் அலெக்ஸாண்டர். அவர் உலகம் முழுவதையும் வென்று விட்டார் என்று வரலாற்று ஆசிரியர்கள் கூறி மக்களை நம்பச் செய்து விட்டார்கள். ஆனால் அவர் நம் சனாதன பூமியில் கற்ற பாடங்கள் பல. அவை அவரது வரலாற்றில் இடம் பெறவில்லை. வேண்டுமென்றே சேர்க்கப்படவில்லை.

ஆனாலும் உண்மைச் சரித்திரம் கூறும் ஒரு சம்பவத்தை இங்கு பார்க்கலாம்.

அலெக்சாண்டரின் குரு அரிஸ்டாட்டில், இந்தியாவிலிருந்து ஒரு யோகியைத் தங்களது நாட்டிற்கு அழைத்து வரும்படி அன்புக் கட்டளை இட்டிருந்தார். அதன்படி, அலெக்சாண்டர் ஒரு யோகியைச் சந்தித்தார். முதலில் அன்பாகவும், பிறகு பொருள் காட்டியும் மயக்கி அவரைத் தம்மோடு அழைத்துச் செல்ல முயன்றார்.

பரம்பொருளில் லயித்திருந்த பாரத யோகி அலெக்சாண்டரைப் பொருட்படுத்த வில்லை. அரசர் மிரட்டினார், பயமுறுத்தினார்: "நான் உலகையே வென்றவன். யோகியே, நீ எனக்குத் துச்சம். உன்னை இப்போதே நசுக்கி விடுவேன்."

அலெக்சாண்டரின் தளபதிகள் நடுங்கினார்கள். அவர் யாரையும் இப்படி மிரட்டியதில்லை. அவர் கண் காட்டினாலே உயிரெடுக்கும் கொடூரமான தளபதிகள் அவர்கள். ஆனால் இந்திய யோகியோ புன்னகையுடன் அலெக்சாண்டரை நேருக்கு நேர் பார்த்துக் கேட்டார்: "ராஜாவே, நீ வென்றதாக நினைக்கும் இவ்வுலகத்தின் மதிப்பு எவ்வளவு இருக்கும்? .....சரி, ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன்."

அகங்காரத்தின் உச்சியில் இருந்த அலெக்சாண்டர், தன்னிடம் ஒருவர் இப்படி ஒரு கேள்வி கேட்க முடியும் என்பதை நம்பவே முடியவில்லை.

"கேள் யோகியே, கேள்வி கேட்ட பிறகு நீ உயிரோடு இருக்கப் போவதில்லை" என்று அலெக்ஸாண்டர் கோபத்துடன் கத்தினார்.

"மன்னா, நீ ஓர் அடர்ந்த காட்டிற்குள் தனியாகச் சிக்கிக் கொண்டாய். அங்கிருந்து வெளியே வருவதற்கு வழி தெரியவில்லை. கடும் வெயில். நீ தாகத்தில் தவிக்கிறாய். எங்கு தேடியும் நீர் கிடைக்கவில்லை. ஒரு குவளை நீருக்காக நீ ஏங்குகிறாய். தாகத்தால் நீ செத்திடுவாய் என்று அஞ்சுகிறாய். அப்போது ஒருவர் ‘நான் நீர் தருகிறேன்; எனக்கு நீ என்ன தருவாய்?’ என்று உன்னிடம் கேட்கிறார்."

அலெக்சாண்டர் அலட்சியமாக, "அந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையில் வேறு வழியில்லாதபோது, என் ராஜ்யத்தில் கால் பங்கினைத் தருகிறேன் என்பேன்" என்றார்.

"அப்போதும் அவர் நீர் தராவிட்டால்..., ராஜா?"

"அரைப் பங்கு ராஜ்யத்தைத் தருகிறேன் என்று அவருக்கு ஆசை காட்டுவேன்."

"அப்படியும் அவர் இணங்கவில்லை என்றால், என்ன செய்வாய், அரசே?"

"நீரின்றித் தவித்துச் சாவதை விட, என் மொத்த ராஜ்யத்தையும் அவருக்குத் தந்து நீர் கொடு என்று அவரிடம் கேட்பேன்" என்று அலெக்சாண்டர் சற்று ஆழ்ந்து யோசித்துக் கூறினார். இதைச் சொன்னபோது அலெக்சாண்டருக்கு உண்மையில் நாக்கு வறண்டுவிட்டது. யோகி மெல்லச் சிரித்தார்.

"அப்படி என்றால், நீ பெற்ற மொத்த ராஜ்யத்தின் மதிப்பு என்பது ஒரு குவளை நீருக்கான மதிப்புதான் இல்லையா?"

அலெக்சாண்டரின் அகங்காரம் கவிழ்ந்தது காலிப் பாத்திரமாக. உண்மையில் உலகை வென்றது தானா, அல்லது இந்த யோகியா என்ற சிந்தனை அவருக்கு உதித்தது.

பெரிதாகச் சாதித்துவிட்டதாக நினைக்கும் மனிதனின் சாதனைகள் பலவும் சாதாரணமானவை. இயற்கையாகக் கிடைக்கும் சக்திகளே நம்மை வாழ வைக்கின்றன. நாம் வாழ்வதற்கு உலகத்தையே பரிசாகக் கொடுத்தாலும், அடிப்படையில் எது வேண்டுமோ அது இல்லாதபோது, எது இருந்தும் பயனில்லை. இந்த ஆழமான உண்மையை உணர்த்துவதற்கு பகவான் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர் ஒரு கதை கூறுவார்.

ஒரு குருவிடம் சீடன் ஒருவன் சென்று, தனக்கு இறைதரிசனம் பெற்றுத் தரும்படிக் கேட்டான். சீடன் திரும்பத் திரும்ப அதே கேள்வியை குருவிடம் கேட்டான். ஆன்மீகத்தில் சீடனுக்கு ஊக்கம் உள்ளதா? அந்த ஊக்கம் வலுப் பெற்று இறை ஏக்கமாக மாறி இருக்கிறதா? என்று குரு கவனித்து வந்தார்.

அவசரத்தைக் காட்டிய அளவிற்கு ஆர்வத்தையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதைச் சீடன் உணரவில்லை. அதனால், சீடனின் கேள்விக்கு குரு வித்தியாசமாகப் பதில் தந்தார். குரு சீடனை அழைத்துக் கொண்டு ஒரு குளத்திற்குச் சென்றார். இருவரும் குளத்தில் இறங்கினர். சட்டென்று குரு சீடனது தலையை நீரில் அமுக்கினார். சீடன் திணறினான், கைகளை அடித்துக் கொண்டான், கத்தினான். குரு அவனை விடுவித்தார்.

"மகனே, நான் உன்னை நீரில் மூழ்கடித்தபோது உனக்கு என்ன தேவைப்பட்டது?"

மூச்சு திணறிக் கொண்டே சீடன், "உயிர் பிழைக்க மூச்சு இருந்தால் மட்டும் போதும்; வேறு ஒன்றுமே தேவைப்படவில்லை" என்றான்.

"நான் உனக்கு கோடி கோடியாகப் பணமும், செல்வமும், சொத்துக்களும் அந்தக் கணத்தில் கொடுத்திருந்தால், நீ அதை ஏற்றிருப்பாயா?"

"இது என்ன பேச்சு, குருவே! நீரில் மூழ்கியபோது மூச்சுதான் முக்கியம். உயிர் மட்டுமே எனக்கு வேண்டி இருந்தது. வேறு எது கிடைத்தாலும், உயிர் இல்லாமல் என்ன செய்ய முடியும்?"

"ஆம், செல்வா! இது போன்றுதான் இறைவனைத் தேடும்போது அவனை மட்டுமே நாம் நாட வேண்டும். அந்த நாட்டம் இருந்தால் தெய்வம் உன்னைத் தேடி வந்தடையும்" என்று கூறி ஆசீர்வதித்தார் குரு.

உலகில் பெரிதாக இருக்கும் எதுவும், சிறிதாக உள்ள சிற்றுயிரைக் காப்பாற்றும் அளவிற்குத்தான் அந்தப் பொருளும் பெரிதாகப் பயன்படும்.

சுவாமி விமூர்த்தானந்தர்,

ஸ்ரீராமகிருஷ்ண மடம், தஞ்சாவூர்

26.05.2026

Phalaharini Kali Puja: Sri Ramakrishna’s Message on the Dignity of Women

Fri, 15 May 2026 20:35:19 +0530

Swami Vivekananda once said that India remained backward mainly for two reasons:

1.Neglect of the poor and common people

2.Failure to give proper respect and education to women

In our tradition, women are worshipped as the Divine Mother. Yet, in daily life, many women were neglected or treated merely as objects. In earlier times, people even questioned: “Why should women whose lives were confined only to the kitchen need education?”

Such thinking kept society weak for centuries.

But slowly, society began to evolve. The freedom and upliftment of women became a great movement. Women received education and today they shine as scientists, doctors, professors, administrators, judges, and even as the President of India.

Behind this social progress, there is also a deep spiritual awakening.

One of Swami Vivekananda’s great dreams for India was the upliftment of women. He saw women as Shakti — Divine Power itself. His disciple Sister Nivedita dedicated her life for the education of Indian women. Mahakavi Subramania Bharati also powerfully spoke about women’s dignity and freedom through his poems and writings.

But where did this awakening begin?

If we search for the spiritual roots of this movement, it leads us directly to the holy life of Sri Sarada Devi.

Sri Ramakrishna brought new life and fresh inspiration to Sanatana Dharma. Through intense spiritual practices, he revealed the deeper truths hidden in scriptures, rituals, and spiritual life. He filled the spiritual atmosphere of the world with divine power for the welfare of future generations.

One such sacred event was the Phalaharini Kali Puja.

This Divine Mother removes the effects of bad karma, destroys evil tendencies, and blesses devotees with purity, strength, and spiritual awakening.

In a world where women were often misunderstood or disrespected, Sri Ramakrishna treated every woman with purity, reverence, love, and deep respect. Through this worship, he taught humanity to look upon women as the Divine Mother herself.

Now let us go back to that sacred night.

It was May 25, 1873 - the night of Amavasya, at Dakshineswar Kali Temple.

Sri Ramakrishna arranged a special worship inside his own room. But instead of placing an image of the Goddess on the seat of worship, he seated Holy Mother Sri Sarada Devi there.

Sarada Devi was then only eighteen years old, simple, shy, pure, and deeply modest by nature. Yet, in a mysterious divine mood, she silently accepted the worship.

Did Sri Ramakrishna worship her as his wife? No. He worshipped her as the Divine Mother herself as Raja Rajeshwari, as Tripura Sundari.

He performed the sacred Shodashi Puja with the traditional sixteen offerings. He washed her holy feet with his own hands. He offered flowers, sandal paste, kumkum, incense, lamps, food offerings, and sacred water.

Then he prayed: “O Mother, O Tripura Sundari, Supreme Power of the Universe! Open the door of spiritual realization. Purify her body and mind. Manifest Yourself through her and bless the world.”

As the worship deepened, Sri Ramakrishna realized the living presence of the Divine Mother within Sarada Devi. Again he bowed before her and prayed: “O Auspicious Mother, Source of all blessings, Refuge of all beings, O Gauri, O Narayani, I bow to You again and again.”

At the highest stage of the worship, there was no separate worshipper and no separate object of worship. Both were absorbed in deep spiritual consciousness.

At the conclusion of the worship, Sri Ramakrishna himself prostrated before Sarada Devi.

At her holy feet he surrendered all the spiritual powers, realizations, and fruits of his twelve years of intense tapasya. He even offered his japamala.

Why did he do this?

There is a beautiful way to understand it.

A father may earn wealth for the family. But it is the mother who lovingly knows how to distribute food to the children, when to give, how much to give, and to whom to give.

In the same way, Sri Ramakrishna entrusted all his spiritual treasures to Holy Mother Sri Sarada Devi for the welfare of humanity.

Just as Lord Shiva received the mighty flow of the Ganga upon his head and gently released it for the welfare of the world, Sri Ramakrishna saw Sarada Devi as the perfect spiritual vessel to receive and distribute his immense divine power.

Through this worship, he revealed Sarada Devi as the Universal Mother. He taught the world that women are embodiments of Divine Shakti and deserve the highest respect.

Slowly, spiritual seekers began to understand that seeing the Divine in women is itself a spiritual practice. To insult women is to insult one’s own mother and the Divine Mother herself.

Through the Phalaharini Kali Puja, Sri Ramakrishna and Sarada Devi became united in the highest spiritual consciousness.

Tantric scriptures declare that Shiva and Shakti are inseparable. By worshipping Sarada Devi as Shodashi, Sri Ramakrishna showed that he and Holy Mother were spiritually one.

He also indicated clearly that after his earthly life, Holy Mother Sarada Devi would continue as the spiritual guide and universal mother for countless devotees.

Swami Brahmananda once said with wonder: “Who can truly understand our Holy Mother? Even great yogis cannot easily understand her. Could an ordinary woman receive the worship performed by an Incarnation like Sri Ramakrishna?”

Later, Swami Vivekananda declared that Holy Mother Sri Sarada Devi should become the ideal for modern women.

He said: “Without Shakti, there can be no progress for the world. India has become weak because we do not honor Shakti. Holy Mother has come to awaken that Divine Power again. Around her, great women like Gargi and Maitreyi will arise once more.”

Such was Swami Vivekananda’s faith in the Holy Mother.

On this sacred day, let us worship Holy Mother Sri Sarada Devi as Sri Phalaharini Devi.

May she remove our impurities and obstacles.

May she bless us with purity, strength, peace, health, devotion, and spiritual wisdom.

May she teach us to respect all women as manifestations of the Divine Mother.

And may she lead all of us towards the true fulfillment of life.

Om Shanti Shanti Shanti.

அன்புத்தவம்

Sat, 07 Feb 2026 16:42:08 +0530

அமுதசுரபி பிப்ரவரி 2026 இதழில் "அன்புத்தவம்" என்ற தலைப்பில் சுவாமி விமூர்த்தானந்தர் எழுதிய கட்டுரை வெளிவந்துள்ளது.

An article titled “Anbuthavam” written by Swami Vimurtananda has been published in the February 2026 issue of Amudha Surabhi.

பகவான் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் தெய்வீக வரலாற்றில் நடைபெற்ற ஒவ்வொரு சிறு சம்பவமும் அற்புதமான விளக்கம் வழங்குபவை. யோகத்தில் நிலைத்து நின்று எண்ணற்ற அருளாளர்கள் பலவிதமான யோகங்களை நமக்குக் கற்றுத் தந்திருக்கிறார்கள்.

அவற்றுள் மிக வித்தியாசமான ஒரு யோகமும் உள்ளது. அதுதான் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர் காட்டிக் கொடுத்த புறக்கணிப்பு யோகம்.

இந்தப் புறக்கணிப்பு யோகத்தை சாதாரண சீடர்களிடம் காட்ட முடியாத அல்லவா? அதனால் அன்று ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர் அந்த யோகத்தை உலகிற்குக் காட்ட நரேனைத் தேர்ந்தெடுத்தார் போலும்.

ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் அன்பு எனும் ஊற்று அன்று பிரவாகமெடுத்தது. இறைவனை நேசித்த அவரது இதயம் இறைவனின் குழந்தைகளான உலக மக்களையும் நேசித்தது.

"இறைவனை அன்பு செய்தல்தான் மனிதன் செய்ய வேண்டிய ஒரே கடமை. அன்பு, அன்பு, அன்பு மட்டும்தான் வாழ்க்கையின் சாரம்." ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் கூறிய இந்த உபதேசமே அவரது வாழ்க்கை அல்லவா! அன்பு ஆழமானது. அன்பில்தான் அகிலத்திற்கு உயிர் பிறக்கிறது. உலக மொழிகளின் உயிர் எழுத்து அன்புதானே!

மேற்கு வங்காளத்தில் உள்ள தவ பூமி தக்ஷிணேஸ்வரம். அங்கு பவதாரிணிதேவி கோவிலில் தமது அறையில் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் பக்தர்கள் மற்றும் சீடர்களுடன் வீற்றிருந்தார். அவரது அருகிலேயே நரேன் பிரசன்னமாக அவர் சொல்வதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்.

"என் அன்புச் சீடர்களே! என்றைக்கு நான் உங்களிடத்தில் இறைவனைக் காணவில்லையோ, அன்றைக்கு உங்களை என்னால் பார்க்க இயலாது" என்று ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் கூறியதைக் கேட்டு சில நெஞ்சங்கள் நடுங்கின.

இன்று பரமஹம்சருக்கு என்ன வந்தது! யாரைக் கண்டால் தாயைக் கண்ட கன்று போல் அவரது நெஞ்சு துள்ளுமோ, அந்த நரேனைக் கண்டு இன்று ஏன் இந்தப் பாராமுகம்! குருதேவர் நரேனைக் கடிந்து கொள்ள முடியுமா? அந்தச் சக்திதான் அவருக்கு இருக்கிறதா? இன்று ஏன் இவர் இப்படி நரேனைக் கண்டுகொள்ளாமல் இருக்கிறார்? என்று சீடர்கள் வியந்தார்கள்.

பக்தர்கள் தாங்கள் புரிந்து கொண்ட எதை எதையோ தங்களுக்குள் முனகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒரு பக்தர் இன்னொருவரிடம், "நரேன் குருதேவரை வணங்கச் சென்றால் அவர் முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்கிறார், பார்த்தாயா?" என்று முணுமுணுத்தார்.

"ஆம்,நரேனைப் பார்க்க முடியாவிட்டால் வீட்டுக்கு ஆளை அனுப்பியாவது அவரைப் பார்த்தவர் இன்று ஏன் இப்படி இறுக்கமாக இருக்கிறார்?"

இவ்வாறு பலரும் வந்த வேலையை விட்டுவிட்டுப் பிறரைப் பற்றி அலசி ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

ஆனால் நரேனோ கன்றுகளின் நடுவில் காளையாக நின்றார். குருதேவர் தன்னைப் பார்க்கவில்லை, தன்னிடம் பேசவில்லை, நலம் விசாரிக்கவில்லை, பிரசாதம் தரவில்லை - இவையெல்லாம் இன்று மட்டுமல்ல. கடந்த ஒரு மாதமாக இப்படியே தொடர்கிறது.

ஆனாலும் நரேன் தினமும் தொடர்ந்து வருகிறார். குருதேவரை வணங்குகிறார். அவர் சொல்வதைக் கவனித்துக் கேட்கிறார். தன்னிடம் பேசாததைப் பற்றி அவர் கவலைப்படவில்லை. பிறரிடம் கூறிக் குறைபட்டுக் கொள்ளவில்லை.

'என் அருமை இவருக்கு என்ன தெரியும்? என்னை ஒதுக்கிய இவரைப் பார்க்க இனி நான் இங்கு வர மாட்டேன்' என்று அசட்டுத்தனமாக எதுவும் செய்யவில்லை.

தன்னைக் காண வந்தவர்கள் தன்னைப் பற்றியும் தன் பக்தன் பற்றியும் கூறுவதை பகவான் அறியாமலா இருப்பார்! அனைத்தையும் அவதானிக்கும் அவர் நரேனின் செய்கை கண்டு சிலிர்த்து நின்றார்.

இது குருவுக்கும் சீடனுக்குமான ஓர் ஆன்மீகப் பரீட்சை, அன்புப் போட்டி. 'நான் புறக்கணிப்பேன்; நீ என்ன செய்வாய் என்று பார்க்கிறேன்' என்பது குருவின் நிலைப்பாடு.

‘சுவாமி, உங்களைப் பற்றி நான் கணித்ததை, கண்டறிந்ததை நீங்களே என்னைப் புறக்கணித்தாலும் நான் மாற்றிக் கொள்ளவே மாட்டேன். ஏனென்றால் உலகில் நேசிக்கத்தக்கவர் நீங்கள் ஒருவரே என்பது என் நிச்சய புத்தி' - இது சீடனின் திட விசுவாசம்.

ஒரு வாரம் ஆனது; நரேனும் ஒவ்வொரு நாளும் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரைத் தரிசித்தார் பிரசன்னமாக. இரண்டு வாரம் ஆனது. குருதேவர் பற்றி இரண்டாவது கருத்து நரேனுக்கு வரவே இல்லை. முன்பை விட இப்போது குருதேவரை நரேன் அதிகம் நேசிக்கிறார்.

முடிவில் நான்காம் வாரத்தில், ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் தமது வெற்றி வாய்ப்பை இழந்தாரோ! ஆம், அன்று அவர் நரேனுக்காகக் காத்திருந்தார். நரேன் வந்தார். ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரை வணங்கினார், வென்றார்.

ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் இடது கையில் அவரது வலது கையை ஏந்தி, தமது வலது கையால் நரேனின் முகவாயைத் தொட்டு, "நரேன், நான் உன்னிடம் ஒரு மாத காலமாக எதுவும் பேசவில்லையே? நான் அவ்வாறு செய்ததால் உனக்கு ஏமாற்றமோ, வருத்தமோ இல்லையா?" என்று கேட்டார் அவரது தலையைக் கோதிக் கொண்டே.

ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் புறக்கணிப்பை அப்போதுதான் புரிந்து கொண்டவர் போல் நரேன் கைகூப்பி, "ஐயா, என்னால் எப்படி உங்கள் மீது வருத்தப்பட முடியும்? நான் உங்களை நேசிக்கிறேன். அதற்காக நீங்கள் என்னிடம் பேச வேண்டும், பார்க்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்க வேண்டிய அவசியம் இல்லையே?" என்று கேட்டார்.

வெப்பம் வழங்கி மலர்விக்கும் சூரியனுக்குப் பூக்கள் நன்றி தெரிவிக்கிறதா? அதற்காக சூரியன் ஒளியை மறைத்துக் கொள்கிறதா? அதுபோல் நரேன் ஞானசூரியனாக மலர்ந்துள்ளதை பரமஹம்ச மலர் பார்த்து வியந்து நின்றது.

‘தொட்டாற்சிணுங்கி போன்ற உலகமே, இதை உடனடியாக கற்றுக்கொள்' என்று கூறவும் செய்தது.

அன்பை வெளிப்படுத்தாத போதும் அன்பின் ஆழத்தைப் புரிந்து கொண்ட சீடனைக் கண்டு எந்த குருதான் சிலிர்க்க மாட்டார்?

"நரேன், உன்னை நான் சில காலம் கண்டுகொள்ளவில்லை. நீ எவ்வளவு ஆழமாக என்னை நேசிக்கிறாய் என்பதையும் பிறர் புரிந்து கொள்ளவே புறக்கணித்தேன். இதுவும் ஒரு யோகம்தான், புறக்கணிப்பு யோகம்."

"நரேன், உன்னைப் போன்ற ஆன்மீகச் சிம்மம்தான் இது போன்ற புறக்கணிப்பைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடியும். இப்படிப்பட்ட உன் மாறாத நிஷ்டைதான் உனக்கு இறைவனைக் காட்டித் தரும்" என்று குருதேவர் அவரை ஆசீர்வதித்தார்.

மனிதகுலமே! ஒரு கணம் இந்தச் சம்பவத்தை நெஞ்சில் ஏற்று. ஒரு சொல், முறைப்பான ஒரு பார்வை, ஒரு புறக்கணிப்பு போதுமே மக்களை நம்பிக்கை இழக்கச் செய்ய! விமர்சிக்க! ஓடி ஒதுங்க! ஒரேடியாக ஒதுக்க!

பரமஹம்சரின் பாராமுகத்திலும் பரம கருணையைக் கண்ட நரேன் என்ற சுவாமி விவேகானந்தரின் நெஞ்சுருதி நானிலம் கற்க வேண்டியது. அன்பு கிட்டாத போதும் மனம் தளராத நம்பிக்கை நரேனுடையது. அது மட்டுமா அவருடையது? நடுப்பகல் சூரியனாக எரித்த போதும் நரேன் நடுங்காமல் நின்றார்.

அடுத்து, பரமஹம்சர் சீடன் மீது முழு நிலவாகக் கருணையைப் பொழிந்த போதும் நிமிர்ந்து நின்றது நரேனின் நெஞ்சம். ஆஹா, எத்தனை பேருக்கு இத்தனை சுகமான வாய்ப்பு கிடைக்கும்! எத்தனை பேருக்குக் கிடைத்தாலும் யார்தான் நரேன் போல் நெஞ்சுரம் காட்ட முடியும்!

ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் ஒரு நாள், "நரேன், அன்னை பவதாரிணியின் அருளால் அஷ்டமா சித்திகளும் எனக்குக் கிடைத்துள்ளன. அவற்றை நான் உனக்கு வழங்கப் போகிறேன். சம்மதமா?" என்று சிரித்துக் கொண்டே கேட்டார்.

ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் வழங்க இருந்த தெய்வீகச் சித்திகளுள் சிறிய ஒன்று கிடைத்தால்கூட இந்த உலகில் எவரையும் பெயர், புகழ், பொருளில் திளைக்க வைத்து விடும். அப்படிப்பட்ட ஒரு திவலை சித்தி பெறுவதற்காக, பெற்று சுகபோகங்களில் மிதப்பதற்காக ஜன்ம ஜன்மாந்தரமாக ஜப தியானங்கள் செய்பவர்கள் நிறைய பேர் இருக்கிறார்கள்.

ஆனால் இந்தத் தேர்விலும் நரேன் நிமிர்ந்து நிற்கிறார். ஆழமாகச் சிந்திக்கிறார். அதைப் பார்த்து ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர், "என்ன நரேன், உனக்கு சித்திகள் தரட்டுமா?" என்று குருதேவர் அவரைக் கண்டார் அருள் நோக்குடன்.

நரேனோ குருவின் கண்களைக் கண்டு, "குருவே, இந்தச் சித்திகள் எனக்கு இறைதரிசனத்தைக் காட்டுமா?" என்று கேட்டார்.

ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் மெல்ல, "சித்திகள் தெய்வ தரிசனத்தைக் காட்டாது. ஆனால் நீ தெய்வத்தைத் தரிசித்த பிறகு தெய்வக் காரியங்கள் ஆற்றும்போது இந்தச் சித்திகள் உனக்கு அவசியம் தேவைப்படும்" என்றார்.

சரி கொடுங்கள் என்று சொல்ல நரேன் என்ன மானுடனா? சப்தரிஷிகளுள் ஒருவராயிற்றே!

"....அப்படி என்றால் முதலில் நான் இறைதரிசனத்திற்காகப் பாடுபடுகிறேன். அதற்கு முன் இந்த சித்திகள் என்னிடத்தில் வந்தால் நான் இறைவனையும் இறைலட்சியத்தையும் மறந்துவிட வாய்ப்பு இருக்கிறதல்லவா?" என்று கேட்டார். விவேக விசாரணையை ஆனந்தமாகச் செய்யும் விவேகானந்தர் இவ்வாறு கேட்டதில் ஆச்சரியம் என்ன!

குழந்தையின் மழலைச் சொல்லில் மாநிலத்தையே மறக்கும் மாதாவாக ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் நரேனைக் கட்டியணைத்துக் கொண்டார். அன்புப் பொழிவிலும் அன்பு வறட்சியிலும் தன் அன்பனாகவே நின்ற நரேனைக் கண்டு மெய்சிலிர்த்தார் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர்.

பரமஹம்சரின் பாராமுகத்திலும் சரி, அருள் முகத்திலும் சரி, அதே பரம கருணையைத் தரிசித்த நரேன் சுவாமி விவேகானந்தர் ஆனது அதிசயம் அல்லவா? அந்த ஆன்மீக அதிசயத்தைக் கண்டு ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரும் நரேனும் அடுத்த பயிற்சிக்காகத் தங்களைத் தயார்படுத்திக் கொண்டார்கள்.... தவம் என்ற பெயரில்.

National Youth Day Celebration - 05.01.2026 - Day 1

Mon, 05 Jan 2026 16:20:03 +0530

இன்றைய சேவை - 05.01.26 - தேசிய இளைஞர் தின விழா -முதல் நிகழ்ச்சி

* சுவாமி விவேகானந்தரின் பிறந்த தினமான ஜனவரி 12-ஆம் தேதி தேசிய இளைஞர் தின விழாவை முன்னிட்டு இன்று மருதுபாண்டியர் கல்வி நிறுவனங்களின் 200 மாணவர்கள் கலந்து கொண்ட நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது.

A- Appearance - தோற்றம்

B- Behaviour - நன்னடத்தை

C- Communication - தேர்ந்த தொடர்பு

இந்த மூன்றும் வெற்றிக்கு இன்றியமையாதது என்று பயிற்சியாளர் திரு விஜய் மித்ரா பல உதாரணங்களுடன் எடுத்துரைத்தார்.

* ஒன்றில் கவனம் வை ஒவ்வொன்றிலும் கவனம் வை என்ற சுவாமி விவேகானந்தரின் பொன்மொழிகளை எடுத்துக்காட்டோடு எப்படி கவனத்தோடு செயல்பட்டு முன்னேற முடியும் என்பதை திரு சிதம்பரம் கிருஷ்ணா அழகாக விளக்கினார்.

* சுவாமி விமூர்த்தானந்தர் ஆசியுரை வழங்கினார்.

National Youth Day Celebration - 05.01.2026 - Day 1

Other Programe

Motivational Programme - 04.01.2026

Mon, 05 Jan 2026 16:08:48 +0530

இன்றைய சேவை-4.1.26- ஞாயிற்றுக்கிழமை

எண்ணங்களின் சங்கமம் தனது 21 வது ஆண்டு விழாவை இன்று சிறப்பாகக் கொண்டாடியது.

தமிழகமெங்கும் பல்வேறு விதமான சேவை செய்து வரும் அமைப்புகளின் 1200 தலைவர்கள் இன்று எண்ணங்களின் சங்கமம், NDSO என்ற அமைப்பின் கீழ் திருச்சி எம் ஐ இ டி கல்லூரி வளாகத்தில் சந்தித்துக் கொண்டனர்.

மக்களுக்குச் சேவை செய்வதற்கு அரசுக்கு உதவிகரமாக இவை போன்ற சேவை அமைப்புகள் விளங்க வேண்டும்; அரசு அதிகாரிகள் இந்தத் தொண்டு அமைப்புகளை நன்கு இன்னும் யன்படுத்திக் கொண்டால் மக்கள் அதிக பயன் அடைவார்கள்.

இவ்வாறு சுவாமி விமூர்த்தானந்தர் தமது ஆசியுரையில் கூறினார்.

Motivational Programme - 04.10.2026

Other Programe

Invitations - 2025 - 2026

Sun, 04 Jan 2026 16:31:39 +0530

Events

Kalpataru Day Celebrations - 2026

Sun, 04 Jan 2026 15:59:33 +0530

கல்பதரு தினக் கொண்டாட்டம் – முதல் நாள் 31.12.2025, புதன்கிழமை

தஞ்சாவூரில் கல்பதரு திருநாளை முன்னிட்டு பகவான் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதம் வீதி உலாவாகச் சென்றது. பொதுமக்கள் வீட்டின் முன்பு கோலமிட்டு விளக்கேற்றி, ஆரதி எடுத்து சிறப்பு வழிபாடு செய்தனர்.

1886 -ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 1-ஆம் தேதி, பகவான் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் தம்மை நாடி வந்த பக்தர்கள் கேட்ட அனைத்து வரங்களையும் கருணையுடன் அருளிய புனித நாள் கல்பதரு தினமாக ஆண்டுதோறும் கொண்டாடப்படுகிறது.

இன்று நடைபெற்ற கல்பதரு தின நிகழ்ச்சியின் ஒரு பகுதியாக, அலங்கரிக்கப்பட்ட ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர் ரதம் தஞ்சாவூர் விளார் பகுதியில் இருந்து புறப்பட்டு வீதி உலாவாகச் சென்றது. பஜனைப் பாடல்கள் பாடப்பட்டன.

நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்ட அனைவருக்கும் லட்டு, தெய்வத்திருமூவர் படம், நூல்கள் உள்ளிட்ட பிரசாதங்கள் வழங்கப்பட்டன.

கல்பதரு தின இரண்டாம் நாள் விழா - 01.01.2026

* இந்த கல்பதரு தினத்தில் தஞ்சாவூர் பூக்காரத் தெரு பகுதிகளில் நடந்த ரத யாத்திரையில் எழுச்சியோடு இளைஞர்கள், பெண்கள் பலர் பங்கேற்றனர்.

* நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் படைப் பிரிவிலிருந்த தியாகி துரைசாமி அவர்கள் குடும்பத்துடன் குருதேவருக்கு ஆரத்தி செய்தது அனைவரையும் ஈர்த்தது.

* வீடுகளின் முன்பு விளக்கேற்றி வண்ணக்கோலமிட்டு வரவேற்பு அளித்து புஷ்பங்களைச் சமர்ப்பித்துப் பெண்கள் குடும்பத்துடன் ஆரத்தி எடுத்து பிரசாதம் பெற்றனர்.

* பகவான் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் ரதத்தில் கோலாட்டம் மற்றும் கும்மியாட்டத்துடன் ஆண்டின் முதல் நாளில் தங்களது வாசலுக்கு வந்ததைக் கண்டு சிலர் கண்ணீர் மல்க வழிபட்டதைக் காண முடிந்தது.

* சென்னையில் இருந்து வருகை தந்த இளைஞர்கள் தெய்வத் திருமூவரின் வரலாற்றைப் பாடி மக்களைக் கவர்ந்தனர்.

* ஐந்து மணி நேரம் நடந்த ரத யாத்திரையில் தஞ்சாவூர் மக்கள் புது உத்வேகம் பெற்றனர்.

Kalpataru Day Celebrations - 31.12.2025 & 01.01.2026, Wednesday & Thursday

As part of the Kalpataru Day celebrations, Bhagavan Sri Ramakrishna was taken on a Ratha through the streets of Thanjavur, covering the Vilaar and Pookara Street areas. Devotees warmly welcomed the chariot by drawing rangoli, lighting lamps, offering arati, and performing special worship in front of their homes. Bhajans were sung throughout the procession, creating a deeply spiritual and uplifting atmosphere.

A large number of devotees, especially youths and women, participated with great enthusiasm. The Ratha Yatra was accompanied by kolattam and kummiyattam, adding a vibrant local cultural dimension to the celebration. As Bhagavan Sri Ramakrishna arrived at the doorsteps of devotees on the first day of the New Year, many were visibly moved, some even overwhelmed with devotion.

Laddu prasadam was distributed to about 2,000 devotees, including pictures of the Holy Trio, and spiritual books. The five-hour-long Rath Yatra conducted on each day infused the people of Thanjavur with renewed spiritual energy, joy, and inspiration.

Kalpataru Day Celebrations - 2026

Other Puja & Celebrations

ஆங்கிலப் புத்தாண்டில் அகிலத்திற்கு ஓர் ஆசீர்வாதம்

Sat, 03 Jan 2026 19:42:46 +0530

"ஆங்கிலப் புத்தாண்டில் அகிலத்திற்கு ஓர் ஆசீர்வாதம்" என்ற கட்டுரை 'ஓம் சக்தி' பத்திரிகையில் சுவாமி விமூர்த்தானந்தர் எழுதியுள்ளதை நீங்கள் வாசிக்க வழங்கி உள்ளோம்.

ஜனவரி 1, ஆங்கிலப் புத்தாண்டில் பலரும் வாழ்த்துக்களைப் பரிமாறிக் கொள்வர். இப்படிப்பட்ட வாழ்த்துக்களில் 90 சதவிகிதம் ஃபார்வேர்ட் செய்யப்படுவதுதான், அதுவும் எந்திர கதியில்.

இது போன்ற வாழ்த்துக்களைப் பலரும் படிப்பதேயில்லை என்று தோன்றுகிறது. ஏன் படிக்க வேண்டும்? எல்லாமே.... எழுதியது யாரோ! இதயத்திலிருந்து வரும் எண்ணங்களோ, ஆசிகளோ, வாழ்த்தோ இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

புத்தாண்டு போன்ற ஒரு நன்னாளில் நமக்கு யாராவது நல்ல ஆசீர்வாதம் தருவார்களா என்று ஏங்குகிறோம். அந்த ஆசீர்வாதத்தின் மூலம் நாம் அன்றாட வாழ்க்கை முதல் ஆன்மீக வாழ்க்கை வரை செம்மையாக வளர முடியுமா என்று தவிக்கிறோம். அந்தக் குறையை யாராவது நமக்குத் தீர்த்து வைப்பாரா?

நான் இருக்கிறேன் என்று பகவான் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் நம் அனைவருக்கும் சிறப்பு ஆசீர்வாதம் தருகிறார், அதுவும் புத்தாண்டு நாளிலேயே.

ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் ஆசியைப் பெறத்தான் அல்லது சிறிதளவாவது பெற்று வருவதால்தான் ஸ்ரீராமகிருஷ்ண பக்தர்கள் ஜனவரி 1 - இல் ஆனந்தத்தில் திளைக்கிறார்கள். ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் எங்கு ஆசி பொழிந்தாரோ அந்த இடத்தில், மேற்கு வங்காளத்தில் காசிப்பூர் என்ற இடத்தில் ஒவ்வோர் ஆண்டும் லட்சக்கணக்கில் மக்கள் கூடுகிறார்கள்; அவரைத் தரிசிக்கிறார்கள். அருள் பெறுகிறார்கள்.

ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் அன்று எவ்வாறு பக்தர்களை ஆசீர்வதித்தார்? அவரது ஆசீர்வாதம் எப்படிப்பட்டது? அந்த ஆசி அங்கிருந்த ஒரு சிலருக்கு மட்டுந்தானா? அந்த அருளாசி நமக்கும் கிட்டுமா?

ஸ்ரீராமகிருஷ்ண பக்தர்கள் லட்சக்கணக்கில் மேற்கு வங்காளத்தில் உள்ள காசிப்பூரில் காத்திருக்கிறார்கள். ஆண்டில் ஒருமுறை அந்தப் பக்தர்கள் இதோ இந்த அருளை ஆசியாகப் பெற்றுச் செல்கிறார்கள்:

'மக்களே, முதலில் ஆண்டவனின் அருளைப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள். பிறகு உங்கள் வாழ்க்கையில் எதைப் பெற்றாலும் அது நன்றாகவே அமையும். மாறாக, ஆண்டவனின் அருள் இல்லாமல் எதைப் பெற்றாலும் மனிதனுக்கு அது நன்கு அமைவதில்லை. நீங்கள் விரும்பிய எதைப் பெற வேண்டுமானாலும் கடவுளிடம் வேண்டி அவரது அருளால் பெறுங்கள்.'

'முதலில் இறைவன், பிறகு உலகம்' - அதாவது 'முதலில் தெய்வ அருளைப் பெறு; பிறகு உலக காரியங்களில் ஈடுபடு' என்பது ஆன்மீகத்தின் சாரமான ஒரு கருத்து.

மூல முதல்வன் இறைவனாகிய 1 என்ற இலக்கத்தைப் போடுங்கள். பிறகு அந்த ஒன்றுடன் எவ்வளவு பூஜ்யங்கள் சேர்த்தாலும் பூஜ்யங்களுக்கும் மதிப்பு; 1 என்ற இறைவனுக்கும் மகிமை கூடும். அருள் நிறைந்த இந்த ஒரு செய்தியை ஆசியாக ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் அகிலத்திற்கு அறிவிக்க ஜனவரி 1-ஆம் தேதியைத் தேர்ந்தெடுத்தாரோ!

ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் கல்பதருவாக மாறிய நிகழ்வு

மேற்கு வங்காளத்திலுள்ள காசிப்பூர் தோட்ட வீட்டில் தொண்டைப் புண் சிகிச்சைக்காகத் தங்கியிருந்தார் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர். 1886, ஜனவரி 1. பிற்பகல் 3 மணி. தோட்டத்தில் சற்று உலாவி வர வெளியே வந்தார். ஆங்காங்கிருந்த பக்தர்கள் ஓடி வந்து அவரைச் சூழ்ந்து கொண்டு வணங்கினர். பிரேமைக் கண்ணீருடன் அவரைத் தரிசித்தனர்.

பிரபல நாடக ஆசிரியரும் தேர்ந்த பக்தருமான கிரீஷ்பாபுவிடம் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர்," 'நான் ஓர் அவதாரபுருஷர்', என்று நீ என்னைப் பற்றி எல்லோரிடமும் கூறி வருகிறாயே, அப்படி என்ன அதிசயத்தை என்னிடம் கண்டுவிட்டாய்?" என்று கேட்டார்.

கிரீஷ்பாபு பலவிதமான பாவங்களைச் செய்த பிறகு பகவானிடம் அடைக்கலம் அடைந்தவர்; பாவம் நீங்கப் பெற்று அருள் நிரம்பப் பெற்றவர். அப்படிப்பட்ட கிரீஷ்பாபு குருதேவரின் திருமுன்பு மண்டியிட்டுக் கரம் கூப்பி, "சுவாமி, நான் என்ன கூறுவேன்? ராமாயணம் தொகுத்த வால்மீகியும் மகாபாரதம் யாத்த வியாசருமே யாருடைய பெருமையைக் கூற வார்த்தைகள் அற்றுப் போனார்களோ, அப்படிப்பட்டவரைப் பற்றி நான் என்ன கூற முடியும்?" என்றார் ஆனந்தக் கண்ணீருடன்.

அவ்வாறு கிரீஷ்பாபு கூறியதும் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் பரவசநிலை அடைந்தார். மிகுந்த பக்தியுடன் கூறப்பட்ட இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் குருதேவர் அருள் சொரிய, "நான் இன்னும் கூற என்ன உள்ளது? உங்கள் எல்லோரையும் ஆசீர்வதிக்கிறேன்; நீங்கள் எல்லோரும் ஆன்மீக விழிப்பு பெறுங்கள்" என்று ஆசீர்வதித்தார்.

ஸ்ரீராமரும் ஸ்ரீகிருஷ்ணரும் விபீஷணனையும் அர்ஜுனனையும் நிமித்தமாகக் கொண்டு எல்லா காலத்து பக்தர்களுக்கும் ஆசீர்வாதமும் அபயமும் வழங்கினர். அருள் வழங்கியபோது ஸ்ரீராமரும் ஸ்ரீகிருஷ்ணரும் இருந்தது போன்ற அந்த ஆன்மிகப் பெருநிலையில் நிலைத்திருந்துதான் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரும் ‘ஆன்மிக விழிப்பு பெறுங்கள்’ என அன்று ஆசீர்வதித்தார்!

'யார் ஸ்ரீராமராகவும் ஸ்ரீகிருஷ்ண ராகவும் அவதரித்தாரோ, அவரே இப்போது ராமகிருஷ்ணராக வந்திருக்கிறார்' என்று ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரே பலமுறை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

அந்த அவதார நினைவூட்டலைத் தூண்டும் வகையில் கிரீஷ்பாபுவின் பக்தி அமைந்திருந்தது. அதனால்தான் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் முந்தைய அவதாரங்களில் எவ்வாறு கல்பதருவாக விளங்கி அருளாசி வழங்கினாரோ, அவ்வாறே ராமகிருஷ்ண அவதாரத்திலும் கல்பதருவாக மாறி அருள்புரிந்தார்!

பரவச நிலையில் இருந்தவாறு ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் அருளிய இந்தப் புனிதமான வார்த்தைகளைக் கேட்டு, பக்தர்கள் ஆனந்தப் பெருக்குடன் அவர் முன் வீழ்ந்து வணங்கினார்கள்; ஒவ்வொருவரையும் குருதேவர் தொட்டு ஆசீர்வதித்தார்.

குருதேவரது தெய்வீக ஸ்பரிசத்தால் அன்று பக்தர்களின் மனங்களிலிருந்த பல வருடத்து சஞ்சலங்களும் கர்மவினைகளும் நீங்கின. நிறைவேறாத ஆன்மீக ஆவல்கள் அனைத்தும் அவர்களுக்குப் பூர்த்தியாயின. சிலருக்குத் தங்களின் இஷ்டதெய்வ தரிசனங்கள் கிடைத்தன. இறைவன் மட்டுமே சத்தியம் என்று ஒவ்வொருவருக்கும் பெரும் நம்பிக்கை ஏற்பட்டது.

மங்கல வாக்கியம் அல்ல, மந்திர வாக்கியம்

138 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகியும், இன்றும் ஒவ்வொரு புத்தாண்டிலும் லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள் புத்தாண்டில் பகவான் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரிடம் ஈர்க்கப்படுவதற்குக் காரணம் என்ன?

நீங்கள் எந்தக் குறையும் இன்றி நன்றாக இருங்கள்- பதினாறும் பெற்று பெருவாழ்வு வாழுங்கள்- வாழ்க வளமுடன் என்றெல்லாம் பலரும் உங்களையும் வாழ்த்தி இருப்பார்கள். அந்த வாழ்த்துச் செய்திகள் எல்லாம் உங்களுக்குப் புரிகின்றன.

ஆனால் ''உங்களுக்கு ஆன்மீக விழிப்புணர்வு ஏற்படட்டும்" என்ற ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்றால் என்ன பலன் கிடைக்கும் என்ற கேள்வி பலருக்கும் வருகிறது.

குருதேவர் கல்பதரு ஆசியாக அன்று கூறியது, பக்தர்களின் நன்மைக்கான மங்கள வாக்கியம் மட்டுமல்ல, அது உலகம் முழுவதிலும் உள்ள எல்லா சமயத்தின் பக்தர்களும் நினைந்து நினைந்து உருக வேண்டிய மந்திர வாக்கியமும் ஆகும்.

குருதேவரின் இந்த ஆசியை அனுபவத்தில் புரிந்து கொண்டாலோ அல்லது உணர்வுரீதியான அனுபவம் பெற்றாலோ, குறைந்தபட்சம் நேர்மையாக, எளிமையாக நம்பினால்கூட பெரும் பயன் கிடைக்கும்.

இந்த உலகம் நமக்குக் கற்றுத் தருவதெல்லாம், நாமே உடல், நாமே மனம், நாமே பெரிய ஆள், என்னை விட்டால் வேறு ஆளே இல்லை என்று நம்ப வைத்து நம்மைக் குறுகிய வட்டத்திற்குள் முடக்கி விடுகிறது. நமது உண்மையான இயல்பு தெய்வீகமானது; நாம் ஆன்ம சொரூபீகள். இந்த நமது மெய்யான இயல்பை தெய்வீக புருஷர்கள் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்கள். ஆன்ம அறிவை அள்ளி வழங்குகிறார்கள்.

இந்த ஞானமும் போதமும் நமக்குக் கிடைக்கும்போது நாம் நமது மேலான நிலையை அடைகின்றோம்.

எங்கோ காட்டில் சுற்றிக் கொண்டிருந்தவன், உண்மையில் தான் காணாமல் போன இளவரசன் என்பதைப் புரிந்து கொண்டு இழந்த தனது ஆட்சியைப் பிடித்த கதைதான் நமக்குள் நடக்கிறது. அந்த தெய்வீக நினைவூட்டலைப் புனிதமான சக்தியுடன் நமக்கு அருளியவர் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர்.

இருக்கும் சொர்க்கமும் இல்லாத நரகமும்

இப்படி அவதாரங்கள் அபயமளிக்கும் வாக்குறுதிகளைப் பல அருளியிருந்தாலும், தற்கால மனிதன் சென்றதையே எண்ணிச் சோகம் பிடித்துத் திரிகிறான். இருக்கும் சொர்க்கத்தை நழுவ விட்டு இவனாகவே நரகத்தை உருவாக்கிக் கொள்கிறான்.

ஜென் குரு ஒருவர் வாழத் தெரியாதவர்களின் நிலை பற்றி, ‘எப்போதும் யாரிடமாவது தனது குறைகளைக் கூறி அழுவதில் பெரும் திருப்தி காண்பவன் மனிதன்’ என்று கூறுகிறார். தான் அழுவதைப் பிறர் காது கொடுத்துக் கேட்க அவன் பணம்கூடத் தருகிறான். மனோதத்துவ நிபுணர்களிடம் பலர் செல்வது இது போலத்தானோ?

மகாகவி பாரதியார் இப்படிப்பட்ட மனிதர்களைப் பாவி என்று அழைக்கிறார். 'எப்பொழுதும் கவலையிலே இணங்கி நிற்பான் பாவி' என்று வரையறுக்கிறார்.

மன அழுத்தம், மன உளைச்சல், சம்சார பந்தம், பலவீனம், சோகம், மோகம் என்று ஏதோ சில பிரச்னைகள் எல்லோரிடமும் இருக்கவே செய்யும். இவற்றை எதிர்கொள்ள, நிரந்தரத் தீர்வு தர முடியாத வேறொரு சாதாரண மனிதனிடம் செல்வது சரியான பயனளிக்குமா?

மாறாக, அருளாளர்களிடம் மற்றும் அவதாரபுருஷர்களிடம் பக்தி கொண்டு பிரார்த்தனை செய்தால் அவர்கள் நம் சோகங்களை மட்டுமன்றி, அவற்றின் மூல காரணங்களையும் நீக்கி நம்மை உயர் வாழ்க்கை வாழ வைக்கின்றனர்.

நமக்குத் தெய்வீக விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டால்.... விவேகானந்தர் என்ன கூறுகிறார்?

சுவாமி விவேகானந்தர் நம்மிடம் இருக்கும் தடைகளைப் பட்டியலிடுகிறார்: "...‌அளவுக்கதிகமான சோம்பல், அளவை மீறிய பலவீனம், ஆழ்ந்த மனவசியம் -இவை நம் இனத்தின் மீது படிந்துள்ளது. படிந்தவண்ணமே உள்ளது. ஓ தற்கால இந்துக்களே, மனவசியத்தில் இருந்து உங்களை விடுவித்துக் கொள்ளுங்கள். அதற்கான வழி உங்கள் சாஸ்திரங்களில் உள்ளது. அதைப் படியுங்கள்."

'நாம் தெய்வீகமானவர்கள்' என்பதை உணரும்போது தூங்கிக் கொண்டிருக்கின்ற நமது ஆன்மசக்தி விழித்தெழும். அதன் பின் என்ன நடக்கும் என்பதை சுவாமி விவேகானந்தருடைய வார்த்தைகளில் கவனியுங்கள்:

"ஒவ்வொருவருக்கும் அவர்களின் உண்மையான இயல்பைப் போதியுங்கள். உறங்கும் ஆன்மாவை எழுப்புங்கள். அது எவ்வாறு விழித்தெழுகிறது என்பதைப் பாருங்கள். உறங்குகின்ற ஆன்மா மட்டும் விழித்தெழுந்து தன்னுணர்வுடன் செயலில் ஈடுபடுமானால் சக்தி வரும்; பெருமை வரும்; நன்மை வரும்; தூய்மை வரும்; எவையெல்லாம் மேலானதோ அவை அத்தனையும் வரும்." (-சுவாமி விவேகானந்தர் கும்பகோணத்தில் ஆற்றிய உரையிலிருந்து.)

இவ்வாறு சுவாமி விவேகானந்தர் தமது தவத்தாலும் உரைகளாலும் தனிமனிதனுக்கு மட்டுமல்லாமல் நம் நாட்டிற்கே விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தினார்.

ஏசுபிரானின் சிஷ்யை மேரி தன் சகோதரர் லெஸாரஸை இழந்து மிகுந்த துக்கத்திற்கு உள்ளானார். அவள் ஏசுவிடம் சென்று தன் துயரத்தைக் கொட்டி அழுதாள். தன் சகோதரனை உயிருடன் மீட்டுத் தர வேண்டும் என்று மன்றாடினாள். மேரியின் துயர் கண்டு மனம் உருகிய கருணையே உருவான ஏசுபிரான் லெஸாரஸின் சமாதிக்குச் சென்றார்.

அவரின் உடலுக்கு முன்பு அழுதார். கண்ணீருடன் இரு கைகளையும் நீட்டி 'எழுந்து வா, லெஸாரஸ்' என்றார். உடனே அவர் உயிர் பெற்று எழுந்து வந்தார் என்று பைபிள் கூறுகிறது.

விவேகானந்தரின் வரலாற்றை எழுதிய நோபல் பரிசு பெற்ற ரொமா ரோலா என்ற பிரெஞ்சு அறிஞர், 'அன்று மகான் ஏசு, லெஸாரஸுக்குச் செய்ததுபோல், உறங்கிக் கொண்டிருந்த இந்தியாவைப் பார்த்து சுவாமி விவேகானந்தர், 'பாரதமே! எழுந்திடு, விழித்திடு' என்றார். அதன் பிறகுதான் பாரதம் மெல்ல எழுந்தது. அரசியல் இயக்கங்கள் தோன்ற தேசம் விடுதலை பெற்றது. சுவாமி ரங்கநாதானந்தர் தமது சொற்பொழிவில் இதைக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

தலையெழுத்தையே மாற்றுபவர்

பொதுவாக, ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர், தம்மை இறைவனின் பக்தனாக, தாசனாகக் கருதியவர். அவருக்குப் தம்மைப் பற்றிப் பிறர் கூறும் குரு, பாபா, கர்த்தா ஆகிய வார்த்தைகள் பிடிப்பதில்லை. என்றாலும் அவர் ஒருமுறை தாமே ‘அமி கர்மநாசா’ என்று கூறினார். அதாவது 'நான் கர்மபந்தங்களை வேரறுப்பவன்' என்று பொருள்.

இந்த உத்தரவாதம் பகவத் கீதையில் ‘பக்தனே! உன்னை நான் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுவிக்கிறேன்- ஸர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி’ என்ற ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் வார்த்தைகளின் வங்க மொழியாக்கம் போலுள்ளது.

மேலும், ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரை 'கபால மோசனர்' - ‘தலையெழுத்தையே மாற்றி எழுத வல்லவர்’ என்றும் சுவாமி விவேகானந்தர் கூறுகிறார். அப்படிப்பட்டவர் அருளிய ஆசீர்வாதம் நமக்கும் நற்கதியை நிச்சயம் வழங்கும்.

சாரமாக, ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் நமக்கு அளிக்கும் அபய வார்த்தை "மனிதா! நீ உன் கர்மவினைகளைப் பார்க்காதே. கடவுளின் கருணையைப் பார்" என்பதுதான்.

குருதேவரின் இந்த அருளில் திட நம்பிக்கை கொள்ளாது, பலரும் தங்கள் பாவங்களையும் பலவீனங்களையும் பற்றி மட்டுமே எண்ணி மருகுகின்றனர். தாயினும் சாலப் பரிந்தூட்டும் குருதேவரின் அருளிருக்க, நிம்மதியைத் தேடி அங்குமிங்கும் அலைய வேண்டாம்.

தூசி தீயில் விழுந்தால் பொசுங்கும்; அதை நாமே மெனக்கெட்டுக் கண்ணில் விழும்படி வைத்துக் கொண்டால் கலங்கடிக்கும். பாவச்சுமையை மனதில் நாமாகவே தக்கவைத்துக் கொண்டால் பெரும் துன்பம் தரும். பாவச் சுமைகளையும், பாவ நினைவுகளையும், வறுமையையும், பலவீனங்களையும், எவையெல்லாம் உங்களுக்கு மன அழுத்தத்தைத் தருகிறதோ, அவற்றை இந்த கல்பதரு நன்னாளில் பகவானின் திருவடியில் இறக்கி வைத்து விடுங்கள்.

இறைவனின் கருணை முன்பு நம் குற்றங்கள் அனைத்தும், ஆண்டாளம்மா கூறுவது போல ‘தீயினில் தூசு’ ஆகிவிடும்; மகாகவி பாரதி கூறுவது போல ‘பரிதி முன் பனித்துளி’ ஆகிவிடும்.

ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் இன்றும் நம்மிடையே நமக்குத் தம்மையே தரும் கற்பகமாக விளங்குகிறார். அவரது கல்பதரு வாக்குறுதியைப் இறைபக்தி மற்றும் மக்கள் தொண்டின் மூலம் நாம் விரைவில் உணரலாம்.

' ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் என்ற நித்திய கல்பதருவின் அடியில் இளைப்பாற எனக்கும் ஓர் இடத்தை அவரே எனக்குத் தந்துள்ளார்' என்ற நம்பிக்கையில் ஒவ்வொரு பக்தரும் உறுதியுடன் நிற்க வேண்டும்.

'தெய்வம் நமக்குத் துணை பாப்பா -

ஒரு தீங்கு வர மாட்டாது பாப்பா' என்பதே நமக்கு இந்தப் புத்தாண்டுச் செய்தியாக அமையட்டும்.

'உங்கள் அனைவருக்கும் ஆன்மீக விழிப்புணர்வு ஏற்படட்டும்' என்று அன்றைய பக்தர்களிடம் கூறிய ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர், இன்று நம்மிடமும் அதையே கூறி நம்மை ஆசீர்வதிக்க மாட்டாரா என்று ஏங்குவோம்!

அந்த ஏக்கம் ஜென்ம ஜென்மாந்திர மாகத் தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் நம் ஆன்மாவைத் தட்டி எழுப்பும். அந்த இறை ஏக்கம் நமக்கு ஒவ்வொரு நாளும் புதுப்புது ஊக்கத்தைப் பெருக்கும். அந்த ஏக்கமே நமது தொடர் பிரார்த்தனையாக இருக்கட்டும். இந்தப் பயிற்சியிலேயே நம் வாழ்க்கை செம்மை ஆகட்டும்.

சுவாமி விமூர்த்தானந்தர்,

ஸ்ரீராமகிருஷ்ண மடம், தஞ்சாவூர்

Vivekananda: Inspiration Behind Global Service

Tue, 23 Dec 2025 15:05:13 +0530

Swami Vivekananda: Inspiration Behind Global Service

(Article appeared in The Vedanda Kesari, January 2026 by Swami Vimurtananda)

Organizations like Rotary and Lions Clubs work for global unity through service. In spirit, they reflect the ideals Swami Vivekananda proclaimed - unity, divinity in humanity, and selfless service to the needy.

Vivekananda’s powerful vision, “Service to humanity is service to God,” transformed worship from ritual to action. In time, the world may recognize that many great service movements were nurtured by the seeds he sowed - both in India and across the globe.

Vivekananda: Inspiration Behind Global Service

By Swami Vimurtananda

Was Swami Vivekananda merely one among the thousands of monks who arose in our land?

Was he only a leader who inspired freedom fighters during India’s struggle for independence?

Or was he just a prophet who established the worldwide spiritual movement of the Ramakrishna Math and Ramakrishna Mission?

To reduce Swami Vivekananda to any one of these alone would be to miss the vastness of his impact and spiritual influence for the globe.

The Historic Chicago Address

On September 11, 1893, when Swami Vivekananda rose to speak at the Parliament of Religions in Chicago, his very first utterance- “Sisters and Brothers of America”- brought the audience of 4,000 to give a standing ovation. For a young monk that too from an enslaved nation, unknown in the West, to command such respect was a matter of pride for India and her people even today.

Swami Vivekananda’s first speech itself lasted only three and a half minutes. In its brevity lay its brilliance: 18 sentences comparable in structure to the 18 chapters of the Bhagavad Gita and with just 472 words. While most speakers at the Parliament glorified or bragged about their own faiths, Vivekananda spoke of the universal essence of all religions, of the need for harmony, compassion, and brotherhood. He declared powerfully:

“Sectarianism, bigotry, and its horrible descendant, fanaticism, have long possessed this beautiful earth. Had it not been for these horrible demons, human society would be far more advanced than it is now.”

And he envisioned a future where every religious banner would carry the message: “...upon the banner of every religion will soon be written, in spite of resistance: ‘Help and not Fight’, ‘Assimilation and not Destruction’, ‘Harmony and Peace and not Dissension’.”

This universal call went beyond religious pride - it was a quitescence message for the entire humanity.

Witness Testimonies

Sister Nivedita, the Irish revolutionary and devoted disciple of Vivekananda, recorded the scene with admiration. Writing in 1907, she described how the energetic youth of America listened spellbound to his words, sensing in him a vision that could shape a higher unity of mankind.

Sister Nivedita’s forward to Swami Vivekananda’s complete works says: “….Every nation in Europe has poured in its human contribution upon America, and notably upon Chicago, where the Parliament was held. Much of the best, as well as some of the worst, of modern effort and struggle, is at all times to be met with, within the frontiers of that Western Civic Queen, whose feet are upon the shores of Lake Michigan, as she sits and broods, with the light of the North in her eyes. There is very little in the modern consciousness, very little inherited from the past of Europe, that does not hold some outpost in the city of Chicago. And while the teeming life and eager interests of that centre may seem to some of us for the present largely a chaos, yet they are undoubtedly making for the revealing of some noble and slow-wrought ideal of human unity, when the days of their ripening shall be fully accomplished.

“Such was the psychological area, such the sea of mind, young, tumultuous, overflowing with its own energy and self-assurance, yet inquisitive and alert withal, which confronted Vivekananda when he rose to speak…..”

Vivekananda himself, in a letter dated November 15, 1893, wrote to Diwanji Saheb from America:

“......I spoke at the Parliament of Religions, and with what effect I may quote to you from a few newspapers and magazines ready at hand. I need not be self-conceited, but to you in confidence I am bound to say, because of your love, that no Hindu made such an impression in America, and if my coming has done nothing, it has done this that the Americans have come to know that India even today produces men at whose feet even the most civilised nations may learn lessons of religion and morality. Don't you think that is enough to say for the Hindu nation sending over here their Sannyasin?....”

History may not always record the subtle influences that shape great movements. But one cannot overlook the remarkable timing: within a decade of Vivekananda’s speeches in Chicago, two great international service organizations began to sprout on American soil, in very much Chicago itself.

Rotary International

In 1905, Paul Harris, a Chicago lawyer deeply concerned about growing selfishness and social fragmentation, founded the Rotary Club. His aim was to foster fellowship, service, and leadership. Today, Rotary International has 1.25 million members worldwide, guided by the motto: “Service above Self.”

Lions International

Similarly, in 1917- two decades after Vivekananda’s Chicago appearance- Melvin Jones founded the Lions Club, also in Chicago. His call was for men of lion-like qualities: Service, integrity, fellowship, and loyalty. The Lions movement now spans over 200 countries with 45,000 clubs, serving the underprivileged without distinction of race, creed, or politics.

Both organizations echo, in their own ways, the values Vivekananda proclaimed: unity, divinity, service to the needy, and the uplift of humanity.

A Spiritual Seed Bearing Global Fruit

Between 1893 and 1896, Vivekananda traveled across America and Europe, tirelessly preaching universal brotherhood, the divinity of man, self-confidence, faith in God, and leadership rooted in service. These values were absorbed- perhaps directly, perhaps indirectly- by thinkers, reformers, and institution-builders of the time.

It is not far-fetched to believe that Paul Harris and Melvin Jones, living in Chicago in the 1890s, encountered his words either in person or through the press. His spiritual energy and vision could well have inspired the birth of Rotary and Lions- organizations that stand today as beacons of service and human fellowship, which is Vivekananda's life-breath.

Vivekananda’s Legacy

Rotary urges: “Unite for Good.”

Vivekananda thundered: “Unite for God.”

Rotary and Lions promote global social unity; Vivekananda proclaimed universal spiritual unity. Both directions are complementary, and together they reveal the magnitude of his influence: that service to humanity is service to God.

The world will one day recognize that many of its noble institutions of service were watered by the seeds planted by Swami Vivekananda. That is a very important topic for research now.

Swami Vimurtananda

The Vedanta Kesari

January, 2026

அன்னை ஸ்ரீசாரதாதேவி தியானம்

Wed, 10 Dec 2025 20:43:16 +0530

ஸ்ரீராமகிருஷ்ண விஜயம் டிசம்பர், 2025 மாத இதழில் வெளிவந்த சுவாமி விமூர்த்தானந்தர் எழுதிய தியானம்.

The Article by Swami Vimurtananda appeared in Sri Ramakrishna Vijayam in December, 2025

வாழ்க்கையின் சாரத்தை எங்களுக்குத் தரும் சாரதாம்மா! உங்களை ஆழ்ந்து தியானிக்க வேண்டும் என்பது எனது பல நாள் ஆசை. இன்று அந்த வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது.

யோகிகள் தங்களைத் தியானிக்கிறார்கள். அன்றைய முனிவர்களும் இன்றைய துறவிகளும் உங்களது கடைக்கண் பார்வைக்காகக் கடுந்தவம் புரிகிறார்கள். ஆனால் வேலைப் பளுவும் பல விதமான இன்னல்களும், தாபமும் தளர்ச்சியும், மோகமும் முதிர்வில்லாத அறிவும் கொண்டுள்ள நான் தங்களைத் தியானிக்க ஆசைப்படுகிறேன்.

அகிலம் ஈன்ற தூய அன்னையே, உங்களையே நம்பியுள்ள நான் உங்கள் குழந்தை அல்லவா! இந்தப் பிள்ளைப்பூச்சியையும் தங்கள் திருமடியில் ஏந்திக்கொள்ளுங்கள்.

தாயே, உங்களது திருமுகத்தைக் காண்கின்றேன். மதுரமான குரலில் என்னை அந்தத் திருமுகம் ‘வா, குழந்தாய் வா’ என்று அழைப்பதைக் கேட்கிறேன். தெய்விக மலரான தங்களது கருணையைப் பற்றிச் சிந்திக்கும்போது, தங்கள் அன்பைச் சுவைக்கும்போது நானும் ஒரு வேலைக்காரத் தேனீ என்பதை உணர்கிறேன். நீங்கள் ராணித் தேனீயாக இருந்து உங்கள் தலைமையின் கீழ் வேலைக்காரத் தேனீயாக இருப்பது ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் அடியேனுக்கு அருளிய சொர்க்க நிலை அல்லவா!

உண்பதும் உறங்குவதும் உணர்வின்றித் திரிவதும் என்ற இந்த உலகியல் வாழ்வு எனக்குப் போதும். ‘போதும் இங்கு மாந்தர் வாழும் பொய்மை வாழ்க்கையெல்லாம்’ என்று மகாகவி பாரதியார் பாடியது மெல்ல மெல்ல எனக்குப் புரிகிறது.

நான் இதுவரை உலகக் கடமை என்று எங்கெங்கோ சுற்றிச் சோர்ந்துவிட்டேன் தாயே. என்னை என்றும் உங்கள் பக்கத்தில் அல்ல, உங்கள் அகத்திலேயே வைத்திருங்கள்.

குழப்பங்கள் எனக்கு வரும்போது, ‘என்னை நீ ஏன் படைத்தாய் அம்மா?’ என்று புலம்புகிறேன்.

தங்கள் திருக்கடாக்ஷம் என் மீது பட்டாலோ, ‘நீங்கள் என்னை ஏன் படைத்துள்ளீர்கள்? அதன் உயர்ந்த நோக்கம் என்ன? நான் என்ன செய்ய முடியும்? என்ன செய்ய வேண்டும்?’ போன்ற உயர்ந்த உண்மைகள் எனக்கு விளங்குகின்றன.

சாரதாம்மா, ‘ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரிடத்தில் நான் வந்தவுடன் என் அகத்தில் ஓர் அமுதகலசம் வைக்கப்பட்டது’ என்று நீங்கள் கூறினீர்கள். அம்மா, அந்த அமுதகலசத்திலிருந்து ஒரு துளியாவது எனக்கும் தந்தருளுங்கள்.

தாயே, பொருட்பற்று சார்ந்த வாழ்க்கை எனக்குப் போதுமம்மா. உங்கள் அருள் நிறைந்த வாழ்க்கையை எனக்கும் அருளுங்கள். உங்கள் திருக்கண்கள் காட்டும் வழிகாட்டுதலுக்காக நான் கண் விழித்துக் காத்திருக்க அருள மாட்டீர்களா? உங்கள் வழிகாட்டுதலின்படி எனது வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு கணமும் செல்ல எனக்கு அருளக் கூடாதா தாயே?

ஓய்வின்றி உயர்ந்த லட்சியத்துடன் வேலை செய்வதும், தொய்வின்றித் தெய்வத்தின் இணக்கத்துடன் வாழ்வதும்தான் உங்கள் வாழ்க்கையின் சாரம் என்று நீங்கள் உபதேசிக்கும் இந்த உத்தம நிலையை எனக்கும் வழங்குங்கள்.

ஸ்ரீசாரதைத் தாயே! சந்திரனைக் கண்டும் அதிலும் களங்கம் காணாதவர் நீங்கள். உங்களைச் சுற்றிலும் பணப் பைத்தியங்களும் குழப்பவாதிகளும் உங்கள் குடும்ப அங்கத்தினர்களாக இருந்தபோதும் அவர்களிடத்திலும் குற்றம் காணாதவர் நீங்கள். ஆனால் நானோ ஒவ்வொருவரிடத்திலும் ஓராயிரம் குற்றங்களைக் காண்கிறேன். பிறர் குற்றம் பற்றிப் பேசவும் செய்கிறேன். அந்த நிலை மாற்றிக் குற்றம் காணாத குணத்தை எனக்கும் அருளுங்கள்.

ஸ்ரீசாரதைத் தாயே, இளம்வயதில் நீங்கள் அதிகாலையில் பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் ஸ்நானத்திற்குச் செல்லும்போது அஷ்டதேவியர்கள் உங்களுக்கு முன்னும் பின்னும் சென்றார்களே.... இனி ஒரு முறை அவ்வாறு நீங்கள் செல்வதற்கு முன் அந்த வீதியைச் சுத்தம் செய்யும் கைங்கரியத்தை எனக்கு அருள்வீர்களா?

எங்கு எப்படியோ அங்கு அப்படி! யாருக்கு எப்படியோ அவருக்கு அப்படி! எப்போது எப்படியோ, அப்போது அப்படி! என்று குருதேவர் உங்களுக்குச் செயல்முறை ஞானம் வழங்கினார். அந்தச் செயல்முறை, அத்திறமை எனக்கில்லை. ஆகவே என்னை உங்கள் பக்கத்தில் வைத்துக்கொண்டு என்னை வழிநடத்தவும்.

அதனால் நான் விரைவில் நல்ல மனிதப் பிறவி என்ற ஆசியை உங்களிடமிருந்து பெறுவேன்.

யாருக்கு எது தேவையோ, அதைத் தரும் பக்குவத்தை, தைரியத்தை, அறிவாற்றலை எனக்குத் தந்தருளுங்கள்.

என்னைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் ஒவ்வொரு நேரத்தில் ஒவ்வொரு விதமாக நடந்துகொண்டாலும் நான் பொறுப்புள்ளவராகத் திகழ்ந்து என் கடமையைச் சீராகவும் சிறப்பாகவும் செய்திட எனக்கு வலிமையைத் தாருங்கள்.

ஸ்ரீசாரதைத் தாயே! காட்டின் நடுவே கொள்ளைக்காரன் உங்களைக் கண்டான். உங்களுடன் வந்திருந்தவர்கள் உங்களைத் தனியே விட்டுவிட்டுப் போய்விட்டார்கள். அப்போது நீங்கள் அந்தக் கொள்ளைக்காரனிடம் உங்களது மதுரமான குரலில் அவனது மகளாக, ‘அப்பா, நீங்கள் வந்துவிட்டதால் எனக்குப் பயம் எல்லாம் போய்விட்டது’ என்று கூறினீர்கள். உங்களது அன்பை உணர்ந்த கொடூரமான அந்தக் கொள்ளைக்காரன் எப்படி உங்களுக்கு அப்பாவானார்.... ஆச்சரியம் தூய அன்னையே.

ஸ்ரீசாரதைத் தாயே! என்னைச் சுற்றிலும் பல கொள்ளையர்கள் உண்டு. என் பக்தி, என் புத்தி, என் கவனம், என் நேரம், என் திறமை போன்றவற்றைப் பறித்துச் செல்லும் கொள்ளையர்கள் பலரும் இருக்கிறார்கள். பல சங்கடங்களும் சோதனைகளும் இன்னல்களும் துன்பங்களும் வருகின்றன.

நீங்கள் கொள்ளையனை அன்புக் கள்வன் ஆக்கியதுபோல், என் பிரச்சினைகளைச் சவால்களாகப் பார்க்கும் சாமர்த்தியத்தை எனக்கும் தந்தருளுங்கள்.

ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் மகிமையை முற்றிலும் உணர்ந்த சாரதாம்மா, எனது வாழ்க்கைப் படகு ஏதோ தன் போக்கில் திசை மாறிப் போய்க்கொண்டிருக்க, என் மனம் எனும் பாய்மரத்தை விரித்துக்கொண்டேன். தங்கள் அருள் எனும் அன்புக்காற்று புத்துணர்வாக எனக்குள் புகுந்துள்ளது.

இனி ஸ்ரீராமகிருஷ்ண அருளில் தோய்ந்த அந்தப் புதுப்பிறவியை வாழ்வதற்கு உங்களது ஆசீர்வாதத்தை என்றும் நாடுகிறேன்.

ஆகவே, நாங்கள் இனி வாழும் ஒவ்வொரு கணமும் இகத்திலும் பரத்திலும் எங்களுக்கு வழிகாட்டுங்கள். எங்களது வழியில் உள்ள தடைகளை நீக்குங்கள் என்று உங்களையே சரணடைகின்றோம்.

ஓம் ஐம் ஹ்ரீம் சர்வதேவ தேவீ ஸ்வரூபிண்யை ஸ்ரீசாரதா தேவ்யை நம:

ஓம் சாந்தி: சாந்தி: சாந்தி:

சுவாமி விமூர்த்தானந்தர்

ஸ்ரீராமகிருஷ்ண விஜயம்

டிசம்பர், 2025